czy Angelina poradzi sobie z dziciakami ze szkoły? czy zdobędzie serce Paula? jaką tajemnicę odkryje?

Rozdział III

Po szkole coś sprawiło, że muszę posłuchać rad Czachy. Czacha okazała się być moja pierwszy przyjaciółką nawet ją polubiłam a do tego jest znana. Sprawa Carlosa została rozstrzygnięta mój brat został surowo ukarany pracuje. Sprzedaje hot-dogi. Wieczorem usiadłam na łóżku i zaczęłam rozmyślać o jutrzejszym dniu.

-zmienię styl! Będę jak Czacha! –pomyślałam

Wymknęłam się z domu i poszłam do sklepu i kupiłam sobie trampki, dżinsową koszulę, pastelowe rurki i do tego prostownicę do włosów. Rano wstałam godzinę wcześniej i zmieniłam styl. Wyglądałam jak Czacha. Kiedy przyszłam do szkoły ponownie usłyszałam głos Paula ,,Brudas” postanowiłam zawojować tą szkołę. Wskoczyłam na stół tenisowy i krzyknęłam

-ej ty tam, Paul nie myśl, że jesteś taki fajny ludzie śmieją się z ciebie za twoimi plecami dosłownie. Obejrzyj się za siebie Czacha i Kaśka pękają ze śmiechu…hm…ciekawe co je tak bawi może ta wielka plama na twoich spodniach?! Ha, ha, ha

Czacha podbiegła do mnie i zaczęła śmiać się z Paula.  Natychmiast większość dzieciaków przybiegła do mnie i zaczęła pytać ,,gdzie kupiłaś te spodnie” ,,jak odważyłaś się zrobić mu taki kawał” byłam po prosty popularna. Po szkole podeszłam do Paula i powiedziałam czy nie wróci ze mną do domu. Paul nie odpowiedział poszedł w inną stronę. Moja sława szybko minęła jednak nie byłam już pośmiewiskiem wtopiłam się w tłum. Paul nadal był w centrum zainteresowania. Następnego dnia poszłam do szkoły wyluzowana nie bałam się ponownego szyderstwa. Okej moje życie stało się normalne, ale Paul…ja go kochałam. To nie było żadne zauroczenie tylko miłość a on nawet mi nie odpowiada. Na przerwie poszłam do Czachy. Nie chodziłyśmy do tej samej klasy ona była starsza chodziła do 3 liceum a ja do 2.

-Czacha posłuchaj, co zrobić aby Paul mnie zauważył –powiedziałam skrycie

-no nie wiem, nie wolno być nachalnym może spróbuj…

Dostałam radę od Czachy i postanowiłam ją ziścić. Na lekcji matmy usiadłam obok Paula i upuściłam długopis -specjalnie. Schyliłam się i go podniosłam jednak gdy podnosiłam głowę zatrzymałam ją naprzeciwko oczu Paula. Były takie lodowate. Ta błękit mnie osłabiała. Popatrzyłam mu się w oczy on też. To była taka piękna chwila on chciał coś powiedzieć już słyszałam jego głos w mojej głowie ale słowa powiedział zupełnie inne niż się spodziewałam.

-zasłaniasz mi zeszyt swoimi włosami posuń się Gan…Anielina? Czy jak ci tam? 

-jestem Angelina –powiedziałam ze wściekłością.

Z powrotem zanurzyłam nos w książki i powiedziałam sobie w głowie

-Paul to jest mój cel nie osiągalny. Zdobędę Paula on mnie pokocha.

Więc tak wyglądał mój cel.

Po szkole miałam coś powiedzieć do Paula ale przypomniałam sobie słowa Czachy ,,nie bądź nachalna” więc odpuściłam. Wróciłam do domu i położyłam się na moim łóżku. Zadzwoniłam do Paula. I znowu poczułam ten zabójczy stres. Odebrał i powiedział zdenerwowanym głosem

-Angelina nie lubię cię! Zostaw mnie w spokoju.

Potem się rozłączył. Uderzyłam głową w ścianę i wysłałam mu wiadomość

Nie powinnam tego ci mówić, ale zależy mi na tobie a ty nawet nie porozmawiasz ze mną. Spójrz, że się staram.

Wysłałam i znowu uderzyłam głową w ścianę. Po chwili dostałam odpowiedź ze strony Paula.

Ja też nie powinienem tego mówić ale nie lubię cię. Nie mamy szans ten związek nigdy by nie przetrwał. Wybacz Angelina

Postanowiłam spotkać się z Paulem i to omówić. Przyszłam pod jego dom i usiadłam na krawężniku. Paul okazał się jednak być draniem. Mieszkałam daleko od jego domu a on bezczelnie opuścił swój dom i poszedł gdzieś. Stwierdziłam, że muszę o niego walczyć. Poszłam, więc do przodu z myślą, że jest niedaleko. Przechodziłam obok domu Czachy z początku chciałam do niej wpaść, ale zbyt zależało mi na Paulu. Za domem Czachy był park. Cudowny plac zieleni z łzawo błękitnym potokiem. Ławeczki a na nich ludzie a wśród tych ludzi Paul i ktoś jeszcze. Kiedy zobaczyłam ich razem myślałam, że nigdy się nie pozbieram. Trzeba ich śledzić, o czym mogą gadać?! Cichutko podbiegłam pod klon znajdujący się w pobliżu ławeczki i wytężyłam słuch. Moja najlepsza przyjaciółka Czacha była na randce z Paulem. Kiedy Paul ostatnim razem pocałował Czachę w szkole myślałam, że się popisuje, ale teraz nie mam już żadnych wątpliwości, że Czacha mnie oszukuje. Kiedy ostatnim razem zapytałam ją czy coś łączy ją z Paulem zaczęła się śmiać i powiedziała, że nigdy w życiu nic ich nie łączyło i nie będzie łączyć. Mówiła, że to prosty dzieciak, który przypadkiem trafił do liceum zamiast do bajkolandii.

 -Magdo zamierzasz powiedzieć Angelinie prawdę? –powiedział Paul przytulając Czachę

-Magdo, jaka Magdo? –dziwiłam się a okazuje się, że ona ma imię …

-nie, będę to ukrywać jak jej powiem całą prawdę o nas załamie się i z mojego podstępu nic nie wyjdzie –odrzekła Czacha bawiąc się swoim pasmem włosów

-według mnie i tak twój plan nie wypali ona nie długo odkryje tajemnicę, jaką ukrywasz –rzekł

-posłuchaj ja szukałam takiej bezbronnej ofiary, na której ziszczę mój plan. Paul muszę już iść jestem umówiona z Angeliną na razie